Thuishaven

07.08.13: Braasemmermeer - Haarlem stad. We hadden op de heenweg al beloofd dat we op de terugweg zouden aanleggen in Haarlem om te shoppen. Dat doen we dan ook. Eerst vinden we geen plek in de binnenstad. Alles is vol en uiteindelijk liggen we op een kop net achter het bord 'einde P'. Of eigenlijk net er overheen. Karin gaat nog even kijken vanaf de kant of er een beter alternatief is en komt onderweg de havenmeester tegen. Die vertelt dat je in het hoogseizoen overal mag liggen. Dus varen we snel tot voor de brug en leggen aan schuin tegenover de watersportwinkel. Goed plekje! In het winkeltje kopen we een nieuwe puts (de oude  zijn we verloren toen het touw knapte) en een olielampje. Karin gaat shoppen. 's Avonds eten we op het plein bij de brasserie en daarna ijseten aan het water. Vanaf het terrasje kunnen we onze eigen boot bewonderen. Weer eens wat anders!

08.08.13: Haarlem - Thuishaven. Het einde is in zicht. We varen door het Noordzeekanaal. Voor ons zit een kruiser die opvallend dicht op het midden vaart. We verbazen ons er wel over. Er komen hier ieder half uur 2 hogesnelheids ferries van Connexion voorbij. Toch best spannend idee op zich. Via kanaal 4 horen we dat er een schip uit de Westhaven komt net als we er langs willen varen. We houden even in en al gauw draait een containerschip voor ons langs richting IJmuiden.
Het bevestigt voor ons dat het toch handig is dit soort voorkennis. Inmiddels nadert er ook een vrachtschip van achteren. De kruiser vaart er nog steeds. Pas als de vrachtboot ons is gepasseerd en al vlak achter de kruiser zit, krijgen ze het in de gaten. Het roer wordt omgegooid en het is duidelijk 'maken dat je weg komt'. Een dag later wordt er een kruiser overvaren bij Wemeldinge. Ook door een achteroploper. Niet ondenkbaar als je dit soort acties ziet. We varen de Voorzaan in en komen in een opstopping voor de Wilhelminasluis. Er moet een duwboot met 6 bakken naar binnen en die heeft de hele sluis nodig. We moeten dus een rondje wachten. Het duurt al met al een uur en dan kunnen we door. Het is hard gaan waaien en we kiezen het beschutte kanaal om daarna over te steken naar Thuishaven. Er staat een goeie 6. We merken dat de golfslag op het meer weinig indruk meer maakt na die paar uur stampen op de Oosterschelde van een week geleden. We moeten er wel om lachen. Voortaan hoeven we niet meer in de haven te blijven liggen als het wat harder waait. We hebben lekker wat ervaring op kunnen doen deze drie weken. Het verblijf op de boot is goed bevallen. Het leven op de kleine ruimte gaat prima. Zelfs met een hond die af en toe behoorlijk chagrijnig is. Hoewel, het baasje kan er af en toe ook wat van, dat mag gezegd worden. Vooral als hij weer eens zijn hoofd heeft gestoten. Het sanitair in de havens is erg goed en volgens ons beter dan dat van de gemiddelde camping. Het rondreizen en alles met de tijd en het weer nemen is heerlijk. Het droogvallen willen we vaker doen. We hebben het al over het wad dus we zullen zien. Maar dan wel met een gesloten tankdop. Het varen op getijde water en zout water in het algemeen is geweldig. Het leven met het ritme van eb en vloed. Het geeft op de een of andere manier rust. Ergens is het jammer dat we thuis zijn.

06.08.13: WV De Hollandsche IJssel - Gouda - Braasemmermeer. We liggen een kwartiertje voor de sluis van de Algera brug. Dan gaan de deuren open. Als we opvaren zien we dat stormvloedkering helemaal niet dicht is (nee natuurlijk niet want er is helemaal geen storm...). We hadden dus gewoon door kunnen varen! Lekker suf. Dit is er echt weer een in de categorie mooie bloopers. Net zoiets als toeteren voor de brug als iedereen weet dat het middagpauze is (uit de oude doos). We varen maar met een stalen gezicht door de sluis. We hebben per slot niet voor niets al die tijd gewacht. De Hollandse IJssel is prachtig en slingert zich als een echte rivier door het landschap. Er is opvallend weinig vrachtverkeer. Een paar bruggen moeten we wachten en de meeste kunnen we onderdoor. We leggen een flinke afstand af en stoppen bij een recreatie gebied in het Braassemermeer (De Hemmen). We liggen hier prachtig aan een steiger uit de wind en in een hoek waar bijna niemand ligt. Dat komt omdat de ingang supersmal is. Of komt het misschien omdat iedereen liever in de buurt van de friettent ligt, want daar is het opvallend vol. 's Avonds dus een patatje van onze laatste cash. We spelen met Banjer en we laten hem nog een rondje speuren. Hij loopt sinds een paar maanden bij de Speurhondenschool. Hij heeft er lol in en voelt zich al een hele speurhond. Het is fantastisch om te zien hoe hij het spoor volgt, de afslagen herkent en uiteindelijk de persoon of het voorwerp vindt. En al lopen er nog 20 mensen door het spoor, dan nog pikt een hond dat ene spoortje er uit. Fascinerend en mooi om te zien en achter aan te lopen.

Hollandse IJssel

05.08.13: Willemstad - Dordrecht - Krimpen ad IJssel / WV De Hollandsche IJssel. Vanaf het Hollands Diep is er veel vrachtvaart. Dat is af en toe opletten vooral wanneer je de vaarweg kruist of rechtdoor wilt als een vrachtschip afslaat. We waren er voor gewaarschuwd maar eigenlijk valt het nog steeds mee. Als je oplet en goed stuurboord wal vaart is er meestal ruimte genoeg. Ook kiezen we soms het water naast de geul als dat kan en nodig is. En niet zeker weten betekent voor ons wachten. De onbeladen schepen komen verrassend snel dicht bij. Daarin kun je je makkelijk in vergissen. Regelmatig kijken helpt en dan is de snelheid aardig in te schatten. Onbeladen schepen varen langzamer maar liggen lager in het water. Ze vallen daardoor weg in de contouren van de horizon. Je ziet er zo een over het hoofd. Regelmatig achterom kijken helpt. Onderweg hebben we een portable marifoon gekocht. In de kuip is de marifoon binnen namelijk slecht te horen en te bedienen. En met de mast plat is het aansluiten van de antenne niet handig omdat de kabel dan in het gangboord ligt. Een portable leek ons de makkelijkste oplossing en toch ook een stukje veiligheid. En dat blijkt in dit drukke vaarwater erg handig. Veel luisteren we uit op kanaal 10. Regelmatig hoor je meldingen van vrachtverkeer dat een water wil kruizen of opdraaien. Een paar keer worden we op de marifoon vooraf gewaarschuwd voor schepen bij ons in de buurt die afslaan of het water op komen. De marifoon hangt aan de giek onder de huik vlak boven ons hoofd. Goeie aanschaf vinden we. Via de Dordtse Kil gaat het over de Oude Maas de Noord op. De mast hebben we vanochtend weer plat gelegd dus we hoeven niet te wachten voor de spoorbrug bij Dordrecht. Bij de Lek hebben we het een beetje gezien. Het regent en we zoeken een plekje in de haven van WV De Hollandsche IJssel. Een kleine ondiepe jachthaven maar precies goed voor ons. We maken soep en zijn blij dat we niet meer in de regen hoeven te staan. 's Avonds is het droog en Martijn en ik gaan vissen. Martijn vangt met zijn net de ene na de andere vis in tegenstelling tot zijn vader...

Willemstad

04.08.13: Zierikzee - Willemstad. Het is tijd om over de terugweg na te denken. We hadden graag nog een keer willen droogvallen maar dat zal gezien de tijd niet meer gaan. Vandaag vertrekken we richting Willemstad. Van daar gaan we via Gouda terug naar het Noorden. In de sluizen van het Volkerak is het weer een drukte van belang. Maar als iedereen een plekje heeft gevonden keert de gemoedelijkheid terug. De sluizen blijft een dingetje. We hebben inmiddels een aanpak maar die mislukt om de een of andere reden nogal eens. Het idee is om eerst achter vast te leggen. Door daarna wat motor en roer te geven draait de punt naar de kant. Eén keer ging het perfect. De andere keren was het een meer of minder geslaagde vrije improvisatie van nog maar een bolder verder of net niet de landvast om de bolder kunnen krijgen dus dan toch maar eerst voor vastleggen. We weten de chaos meestal te bepereken en de pikhaak brengt vaak uitkomst. Het is voor de stuur een combinatie van dingen waar je routine in moet krijgen. Meestal gaat de meeste aandacht uit naar het gedrang en komt de rest dan net iets later (lees te laat).
Maar we kunnen er inmiddels om lachen. Meestal weten we het wel te beperken tot een ongenante vertoning. En het helpt als anderen er een grotere puinhoop van maken. Dan houden we elkaar voor dat we het best aardig doen. We gaan er maar van uit dat het de routine is die nog ontbreekt. Meestal liggen we stuurboord tegen de muur. Tegen een andere boot is veel makkelijker. Maar vaak is dat hier polyester dus kiezen we meestal ons eigen plekje langs de muur, waarna anderen bij ons aanhaken. Eerst lieten we de motor aan maar dat blijkt niet nodig. Iets waar we deze vakantie achter zijn gekomen. We hebben ook niet eerder deze drukte en wachttijden gehad voor het schutten.
Al met al zijn we er best tevreden over en varen we nu met vertrouwen de sluis in.

Op het Volkerak zetten we de fok bij. Dat levert toch bijna een knoop op. Er zijn nog een paar platbodems onderweg in dezelfde richting die hetzelfde doen. Een leuk gezicht.
We willen eigenlijk naar Strijensas maar Willemstad ziet er zo leuk uit dat we ter plekke besluiten naar binnen te varen om te kijken of er plek is. De havenmeester kijkt een beetje moeilijk als we zeggen dat we met de hond liever niet dubbel liggen. Hij heeft wel een alternatief: een 15 meter box recht vooruit. Dat lijkt ons prima. We moeten wel twee lange landvasten aan elkaar binden om een heen en weertje te krijgen naar de achterste paal maar dat maakt ons niet uit. We liggen. We gaan het dorp in en eten bij een restaurantje op het plein. Willemstad is een gezellige bedoeling en erg in trek. De binnenhaven ligt tjokvol maar dat mag de pret niet drukken. We zwerven nog een poos door de stellingen die deel uit maken van het oude verdedigingswerk van de stad. Willemstad is beslist een plek om terug te komen.

Harders

's Avonds zitten we nog even in de kuip te vissen. Er zitten hier Harders. In welke haven van Zeeland niet zou je kunnen zeggen. Ze zoeken voedsel onder de steigers en schieten geregeld weg als je langs loopt. Ze hebben een beetje de bek van een Karper maar zijn slanker en sneller. We maken de hele vakantie al grapjes over een Harder aan je hengel. En dat onze hengel dat waarschijnlijk niet overleeft. Maar dat dat ook niet zo erg is...want dan hebben we een goede reden om een nieuwe te kopen.
Even later is het zo ver. We waren gewaarschuwd; ze laten zich niet zomaar vangen. En vissen tussen de boot en de steiger is dan niet zo'n slim uitgangspunt. Vooral niet als dan ook het schepnet niet wil uitschuiven en vervolgens aan de kleine kant blijkt te zijn... Even lijkt de hengel het inderdaad te begeven.

Hij buigt gevaarlijk door als de Harder door alle tumult op de steiger, de vlucht kiest onder de boot. Na een poosje zien we kans om hem in het schepnet te manoeuvreren. Als hij zijn staart intrekt past hij er precies in. Martijn is helemaal opgewonden en trots en ik niet minder. Deze omvang vis hebben we nog niet eerder aan de haak gehad. We bewonderen de Harder nog even en laten hem dan weer vrij.

We moeten een beter plan verzinnen om aan een nieuwe hengel te komen.

Dobberen naar Zierikzee

03.08.13: Neeltje Jans - Zierikzee. We varen angstvallig tussen de boeien door naar open water. Het verloop van de geul blijkt best lastig en maakt een scherpe knik. Als je niet oplet mis je zo een boei en zit je weer op dat verrekte mosselbankje. We hijsen de zeilen maar er is bijna geen wind. Briljant. Gaan we een keer zeilen...

Toch komen we wel vooruit, hoewel de meningen daarover verdeeld zijn.  En zo dobberen we een poosje richting Zierikzee. Als de wind helemaal wegvalt (of was die er al die tijd al niet?) bergen we de zeilen op en varen op de motor verder. In Zierikzee is niet te reserveren dus wagen we het er maar op. We worden opgevangen door de havenmeester in een rib. Hij wijst ons eerst naar een plek ergens bij een aak, maar ziet dan dat we een hond hebben. Daarom krijgen we een plekje langs de steiger. Erg aardig. Het is niet druk maar we hebben gehoord dat het hier 4 rijen dik kan liggen. Bij het binnenvaren zien we plotseling de Ko-i-Noor liggen. Marjolijn en Otto zijn bekenden bij ons uit de haven. Even later zien we de kinderen op de stijger lopen. Als we liggen lopen we even langs.
We drinken limonade bij hun aan boord. Het is weer bloedheet. Tussen de middag komen we elkaar weer tegen en drinken we nog wat op een terrasje. De kinderen spelen bij het anker en komen onder de teer terug. Martijn voorop en het meest zwart van allemaal. We proberen nog wat met terpentine maar de kleren worden er niet schoner op. Marjolijn en Otto varen vanavond of morgenochtend verder. Er is kermis in Zierikzee alleen is die op Zondag gesloten. Regels zijn regels. Martijn vindt het maar onzinregels en is erg teleurgesteld. Na scheepsberaad besluiten we dus om nog een dagje te blijven. 's Avonds gaan we vissen.

Ooseterschelde met Zeelandbrug

Dagboek van een scheepshond 4

31.07.13 - Op het programma vandaag staan zwemmen, inkopen doen, strand, Geochache zoeken, barbequeen en wat we verder nog verzinnen. Te beginnen met zwemmen. Alle opblaasbare drijfmiddelen komen tevoorschijn. Het is met de hitte lekker om af en toe in het water te zijn. We hebben een driehoekig doek gespannen tegen de zon. Dat geeft wat schaduw in de kuip voor Banjer.

Dagboek van een scheepshond 4
We hebben Banjer in zijn zwemvest gehezen en voor hij het weet til ik hem van de steiger in het water. Hij begint meteen te zoeken naar de uitgang maar kan die niet vinden. We zwemmen een stuk met hem van de steiger weg. Tenminste dat proberen we want als je in zijn buurt komt probeert hij zich aan je op te trekken met zijn voorpoten. Schrammen en striemen van de nagels als gevolg. Het is de kunst om hem van je af te houden en naast hem te komen.
We hebben het laddertje dat als loopplank dient aan één kant aan de stijger vastgemaakt. Onder de andere kant een fender gebonden zodat het laddertje op het water drijft. Als we de fender wat onder water duwen kan Banjer zijn voorpoten op het begin zetten en klimt hij zo over de loopplank op de steiger. Hij wilde in het water altijd grond onder zijn poten hebben maar nu is het dan toch gelukt om hem te laten zwemmen. Hij lijkt het zelfs een beetje leuk te vinden. Dat blijkt als we even later in het water liggen en hij uit zichzelf besluit om via de loopplank weer het water in te gaan. Leuk! Na een paar keer is hij bekaf en houden we er mee op.

's Middags zoeken en vinden we de schat (geocache) en zitten op het strandje. Toby en Sepp zijn er naartoe gezwommen. Wij lopen rond de haven naar het strandje. Martijn heeft zijn zwemdiploma nog niet maar kan al wel zwemmen zonder bandjes. Hij is er best trots op en wij ook natuurlijk. Het maakt het leven op en rond de boot een stuk makkelijker. 's Avonds gezellig barbequeen dit keer op de boot bij Annet en Toby. Met eigengemaakte pindasaus! Verhalen worden uitgewisseld. Op zee zeilen lijkt ons ook wel wat. Na Zeeland dus het wad maar eens op zoeken. Er gaat nog een vork overboord die we het de magneet uiteindelijk weer boven water krijgen. Morgen vertrekken ze naar Noord Holland en gaan wij naar Neeltje Jans.

Naar Roompot

30.07.13 - Stavenisse - Roompot. Van de week kregen we een sms van Annet en Toby die met de boot naar Frankrijk en Engeland zijn. Ze liggen in de Roompot en we hebben afgesproken om elkaar daar te ontmoeten. Als het lukt want er staat een stevige wind. Steviger dan gisteren dus dat belooft wat. We wagen het er toch op onder het mom dat we altijd tot Colijnsplaat kunnen gaan of anders terug. Als we de haven uit komen begint het feest meteen. De golven zijn nog een stukje hoger dan gisteren en we varen aan de wind Noordelijk om de Vondelingsplaat heen. We hebben de fok gehesen en gaan als een speer. Maar we vallen ook een beetje van de koers af omdat het zo hard waait. We halen de fok in en varen dan tegen de wind in naar Noord Beveland. Daar willen we onder de Zeelandbrug door en dan langs Colijnsplaat langs de kust naar Roompot. De boot stampt op de golven en we krijgen regelmatig een flinke klets water over ons heen.

We maken er een filmpje van. Leuk voor thuis...   

Na een poos komen we bij de plek waar we onder de Zeelandbrug door willen. Als we dichterbij komen zie ik plotseling 12 meter staan op een van de pijlers. S**t hoe kan dat nou, hij was toch 15 meter? Blijkbaar niet goed gekeken dus. Als ik nog een keer kijk zie ik onder de 12 nog net een 13 staan. We zijn 12 meter. De vraag is of dat dan past. We hebben net een meter eb dus theoretisch... We varen langzaam dichterbij en vlak voor de brug zie ik dat het niet te zien is of het past. Dit wordt een gok en het volgende moment zitten we al onder de brug. Het past net zo ziet het er uit. Het lijkt een halve meter speling voor zover je dat zo kunt zien. Pfffff spannend hoor. Weet niet waar je een nieuwe trommelstok zou moeten kopen als je hem aan diggelen vaart... We lachen opgelucht als we onder de brug door zijn. We besluiten door te varen naar Roompot. Het gaat eigenlijk best en de boot houdt zich prima. Je wordt alleen nat en bent constant aan het corrigeren maar op zich gaat het. We zijn gisteren al een beetje afgestompt zou je kunnen zeggen. Bij Roompot staat Annet met Sepp ons al op te wachten. Sepp en Martijn zitten bij elkaar in de klas en kunnen hier leuk met elkaar spelen. Annet heeft een box voor ons geregeld vlak naast die van hun. Gezellig! Eerst nog een tussenstop bij de passantenstijger omdat we er net op tijd achter komen dat de kluiverboom nog naar beneden is. Foutje. Dan met opstappers naar de box. Toby (die ons al niet meer had verwacht) is er ook. De jongens spelen met elkaar, roeien en vangen krabben. De ouders praten bij over de vakantie, varen en thuis. 's Avonds barbequeen we bij ons op de boot. Het is gezellig samen en we blijven morgen nog een dag.

Dagboek van een scheepshond 3

Ik word overboord getild en in het kleine bootje gezet. Wat nou weer? Vind het maar niks. Eens kijken waar we heen gaan. Naar de kant lijkt het. Zeker om te plassen. Maar ja, dat had ik al gedaan, heh heh. Stiekum 's nachts. Baasje is niet zo'n snelle roeier hoor. Geeft de wind de schuld, pff. En dan loop je eindelijk lekker door het gras, zet hij het ineens op een rennen, hups, zo het water in! Moet ik dat ook?... Oh kijk nou, hij gaat het bootje ophalen. Sterk staaltje apporteerwerk hoor! Respect. Maar mij krijg je echt niet zo gek, als je dat maar weet!

Het akkefietje met het bootje heeft aardig wat energie gekost. Niet vastgelegd dus. Wel het strand opgetrokken maar net niet genoeg. Of was het de vloed? Het was in ieder geval hard zwemmen. Het is dat Karin vanaf de boot begon te roepen anders was het zwemmend niet meer gelukt. Ik zie de plaatselijke krantenkoppen al voor me: 'Man met hond verliest boot'. Lekker suf.

We varen vandaag via de Keeten naar de Oosterschelde. De wind is kracht 5 en we hebben een beetje wantij lijkt het. We stampen door de golven tegen de wind in. We moeten er even aan wennen want zo'n hoge golfslag hebben we niet eerder gehad. Af en toe krijgen we en douche over ons heen. Martijn vindt het geweldig maar gaat na verloop toch naar binnen. Banjer blijft buiten. Hij ziet er uit als een verzopen kat. Hij kan de lol er duidelijk niet van inzien.

Verzopen kat

We merken dat de boot zich goed houdt en we komen op zich prima verder. De weidsheid van het water is een groot verschil met de voorgaande dagen. We wilden eerst naar Zierikzee maar bij nader inzien kiezen we voor Stavenisse. Het is eigenlijk een stukje van niks maar varen is onder deze omstandigheden niet ideaal. Al snel zien we de haveningang. En die is smal, met en met een bochtje. En omdat het afnemend water is, nog smaller dan bij vloed. Je kunt er net met twee boten langs elkaar heen varen als ze niet te groot zijn.
We hebben gebeld en de havenmeester heeft ons box S1 gegeven. We varen naar binnen maar de letters lopen niet tot S. Toch wat over het hoofd gezien? We draaien en varen weer naar het begin maar ook daar geen S1.We vragen iemand op de stijger en die wijst naar de passantensteiger achter in de haven. We besluiten daar aan te leggen en al snel komen we er achter wat er aan de hand is. De havenmeester is dezelfde als die van Sint Annaland. Dus we hebben daar een box gekregen in plaats van hier! We moeten er erg om lachen. Achter ons ligt een stel met een Tholense Schouw. Ze komen bij ons uit de buurt en we praten wat over de vakantie en de boot. Ze komen al heel lang in Zeeland en hebben veel tips. Karin heeft 'Oma's snoepwinkeltje' ontdekt in het dorp. Een super leuk klein winkeltje vol met snoep. Er is keus uit 240 soorten. De eigenaresse heeft (met recht) plezier in haar werk en vertelt over de winkel. Er is ook een prachtige oude kassa waar de kinderen zelf mogen afrekenen. Een aanrader om even langs te gaan. Martijn vindt het geweldig en we vertrekken met een grote zak snoep.
Als het eb is, past er nog maar 1 boot door de geul. Het haventje is klein en pittoresk met uitzicht op de molen. In het dorp is verder weinig te beleven. 's avonds krijgen we van de achterbuurman de tip dat de molen draait. De molenaar is een jonge jongen die ons vol passie uitlegt hoe alles werkt. We mogen ook even boven kijken. We kopen twee zakjes meel en lopen terug door de regen. Voor het eerst deze vakantie.

29 juli - Krabbekreek > Stavenisse. Het was dat ik op Karin rolde en Martijn in het net bleef hangen toen we 's nachts omkiepten. Het stuk relingnet is een overblijfsel van toen Martijn nog baby was. Niemand echt uit bed gevallen dus maar Karin had wel slecht geslapen zei ze. We zijn er 's nachts niet meer uit geweest om te controleren. Blind vertrouwen in het anker.
Omdat Banjer na het opkomen van het water niet meer uit is geweest besluiten we richting het strandje te varen en hem daar met Schilpad naar de kant te varen. We ankeren net buiten de vaargeul of bij nader inzien eigenlijk meer net op de rand van de geul.We tillen Banjer in de boot. We hebben een zwemvest voor hem gekocht. Hieraan zit een handgreep en dat blijkt voor dit soort situaties erg handig. Ik roei met Banjer naar de kant. Hij blijft niet echt lekker stil zitten waardoor het roeien niet zo gaat. We komen met moeite vooruit. Tegenwind. Na enige tijd bereiken we het strand.

Dagboek van een scheepshond 2

Tsja en dan heb je de hele middag lekker om de boot gerend (waar was het water trouwens gebleven?) krijg je dat rare zwemvest weer aan en word je aan de giek omhoog getakeld. Echt geen grap. Nou daar zitten we weer.
Baasje rolt een matje met gras uit en wijst er naar. Wat zou hij nou bedoelen? Dacht hij soms dat ik daar in trap. Je ruikt van 10 meter afstand dat dat geen echt gras is. Nee mij niet gezien, dan nog liever ophouden. Hij blijft wel aandringen zeg. Kijk nou, hij doet het ook nog even voor ook. Tsjonge tsjonge. Mij niet gezien. Ik ga slapen.

Alweer geen weer

April 2013 - Over een paar weken gaan we het water in en het weer zit niet mee. Het is werken tussen de buien door. Sneeuwbuien welteverstaan. Met dekzeilen ontstaat gaandeweg een soort tent en daaronder is het redelijk droog. Een aantal delen van het onderwaterschip zijn kaal gemaakt omdat er veel roestplekken door kwamen. Na 5 lagen Primocor ziet het er weer mooi uit. Dit spul droogt trouwens ook bij lage temperaturen en dat is nu wel zo prettig. Uiteindelijk de antifouling er op (Hempel Mille Plus / 3,5 Liter).  De oude laag heeft dit keer goed gehouden.
De zwaarden krijgen een nieuwe laklaag. Dat gaat makkelijk met het nieuwe systeem (Owatrol D1/D2). Even schuren met wat D1 en waterproef schuurpapier. Vervolgens afnemen met een doek. Laten drogen en D2 erover. Eigenlijk een dag drogen maar na een uur kan in geval van nood ook. Er gaan 2 lagen D2 op de voorkant. De achterkant laten we voor wat het is.
De houten delen bij de zijklampen en het roer krijgen ook een beurt. In de kuip is het hout aan stuurboord kaalgemaakt en in de olie en lak gezet. Het ziet er een stuk beter uit zo.
Het raam is gerepareerd en geplaatst. Er was nog wat werk om de randen van de uitsparing in de kajuit te ontroesten en weer vlak te plamuren. Zie ook bij verslag werkzaamheden. De kajuit is rondom geschuurd en nu is het alleen nog wachten op een goede dag om te schilderen.