Willemstad

04.08.13: Zierikzee - Willemstad. Het is tijd om over de terugweg na te denken. We hadden graag nog een keer willen droogvallen maar dat zal gezien de tijd niet meer gaan. Vandaag vertrekken we richting Willemstad. Van daar gaan we via Gouda terug naar het Noorden. In de sluizen van het Volkerak is het weer een drukte van belang. Maar als iedereen een plekje heeft gevonden keert de gemoedelijkheid terug. De sluizen blijft een dingetje. We hebben inmiddels een aanpak maar die mislukt om de een of andere reden nogal eens. Het idee is om eerst achter vast te leggen. Door daarna wat motor en roer te geven draait de punt naar de kant. Eén keer ging het perfect. De andere keren was het een meer of minder geslaagde vrije improvisatie van nog maar een bolder verder of net niet de landvast om de bolder kunnen krijgen dus dan toch maar eerst voor vastleggen. We weten de chaos meestal te bepereken en de pikhaak brengt vaak uitkomst. Het is voor de stuur een combinatie van dingen waar je routine in moet krijgen. Meestal gaat de meeste aandacht uit naar het gedrang en komt de rest dan net iets later (lees te laat).
Maar we kunnen er inmiddels om lachen. Meestal weten we het wel te beperken tot een ongenante vertoning. En het helpt als anderen er een grotere puinhoop van maken. Dan houden we elkaar voor dat we het best aardig doen. We gaan er maar van uit dat het de routine is die nog ontbreekt. Meestal liggen we stuurboord tegen de muur. Tegen een andere boot is veel makkelijker. Maar vaak is dat hier polyester dus kiezen we meestal ons eigen plekje langs de muur, waarna anderen bij ons aanhaken. Eerst lieten we de motor aan maar dat blijkt niet nodig. Iets waar we deze vakantie achter zijn gekomen. We hebben ook niet eerder deze drukte en wachttijden gehad voor het schutten.
Al met al zijn we er best tevreden over en varen we nu met vertrouwen de sluis in.

Op het Volkerak zetten we de fok bij. Dat levert toch bijna een knoop op. Er zijn nog een paar platbodems onderweg in dezelfde richting die hetzelfde doen. Een leuk gezicht.
We willen eigenlijk naar Strijensas maar Willemstad ziet er zo leuk uit dat we ter plekke besluiten naar binnen te varen om te kijken of er plek is. De havenmeester kijkt een beetje moeilijk als we zeggen dat we met de hond liever niet dubbel liggen. Hij heeft wel een alternatief: een 15 meter box recht vooruit. Dat lijkt ons prima. We moeten wel twee lange landvasten aan elkaar binden om een heen en weertje te krijgen naar de achterste paal maar dat maakt ons niet uit. We liggen. We gaan het dorp in en eten bij een restaurantje op het plein. Willemstad is een gezellige bedoeling en erg in trek. De binnenhaven ligt tjokvol maar dat mag de pret niet drukken. We zwerven nog een poos door de stellingen die deel uit maken van het oude verdedigingswerk van de stad. Willemstad is beslist een plek om terug te komen.